Week 3

Voor mijn gevoel begon ik vorige week de crowdfundingsactie, zat ik gister bij Jinek en krijg ik vandaag het nieuws van mijn advocaat dat een deel van het geld terug komt. Mijn leven zit in een supersonische sneltrein die op sommige momenten sneller dan het licht en geluid gaat. Gelukkig zit ik zelf achter het ‘stuur’ van deze trein en ligt de controle voor de volle 100% bij mij. Haha ik hoor jullie denken, nee ik ben geen control freak!

Ik krijg steeds meer het besef dat over minder dan 4 weken een enorme verandering in mijn leven gaat plaatsvinden. Een verandering waar ik na het herstel, mijn hele leven plezier van ga hebben. 3 jaar lang heb ik dag in dag uit alles gegeven om te worden wie ik nu ben; een gelukkige jongen met een normaal, gezond gewicht. Iets wat ik iedereen gun! De laatste dagen besef ik heel erg hoe het ook anders af had kunnen lopen. Het heeft heel weinig gescheeld of ik had een andere keuze gemaakt en had dan deze blog niet meer geschreven. Elke dag ben ik nog blij met mijn keuze om te gaan vechten voor wat ik waard ben. Opkomen voor mijzelf zoals ik altijd voor mijzelf ben opgekomen met gepaste arrogantie en trots. Het maakt mij de man wie ik ben, de man waar ik trots op ben.

Het zware, zelfopgelegde trainings- en eetschema is heel effectief maar vreselijk zwaar. Ik merk dat ik snel geïrriteerd raak en niet altijd even vrolijk ben. Het is sowieso een hele spannende tijd waarbij het besef van de operatie ook door begint te dringen. Of ik nerveus ben? Nee nog steeds niet. Ik weet heel goed waarom ik dit doe en ik realiseerde mij toen ik 3 jaar geleden hier aan begon ook dat ik dit kon verwachten.

Wat voor dieet ben ik nu aan het volgen?

Ik volg geen dieet, een dieet is tijdelijk maar mijn nieuwe levensstijl is permanent. Ik heb mijzelf een eetpatroon aangeleerd wat ik altijd vol kan houden. Het advies wat ik altijd geef is dat je opzoek moet naar verantwoorde producten die je lekker vindt, waar je van weet dat ze gezond zijn en die je in verschillende gerechten kan toepassen. Iedereen weet dat varkensvlees vetter is dan rundvlees en dat kipfilet en (niet gefrituurde) vis hele verantwoorde keuzes zijn. Ik hoef ook niet te vertellen dat er in brood en aardappels veel koolhydraten zitten en dat 1 handje ongebrande en ongezouten nootjes verantwoord is, dus geen hand gezouten noten! Persoonlijk eet ik heel veel kipfilet, biefstuk en runder hamburgers (gegrild). De keuze op groenten valt voornamelijk op broccoli, sperziebonen en Italiaanse roerbakgroenten. Als toevoeging neem ik soms rijst maar maak ook graag een (koolhydraat arme) pasta. Als lunch eet ik heel veel proteïne kwark waaraan ik verschillende ingrediënten toevoeg zoals; noten, fruit, gebroken lijnzaad, chiazaad, havermout, cacao nibs etc.

Hoe heeft het ooit zo ver kunnen komen?

Een vraag die ik elk interview gesteld krijg, iedereen die mijn verhaal voor het eerst hoort stelt ook deze vraag. Ik kan terugkijken, gaan zoeken naar een oorzaak, maar dat is niet mijn stijl. Ik ben verantwoordelijk voor de 180 kilo die ik heb gewogen. Zelf heb ik het zo ver laten komen. Ik ga geen externe factoren hiervan de schuld geven, ik ben hieraan schuldig. Ik heb zelf nooit ingezien dat ik zo vreselijk dik was. Natuurlijk vergeleek ik mijzelf wel met andere mensen, ik zag het gewoon niet. Je wilt niet weten hoe confronterend het is als ik nu een foto van toen zie. Tranen komen spontaan in mijn ogen, hoe heb ik het zo ver kunnen laten komen? Ik heb mijn verantwoordelijkheid genomen en heb zelfstandig al mijn problemen opgelost. Ik kan gisteren niet meer veranderen, ik kan er van leren en morgen laten zien dat ik er van geleerd heb.

Waar ben je het meest bang voor?

Een vraag die ik gesteld kreeg na aanleiding van mijn blog. Ik heb hier heel lang over na gedacht, waar ben ik bang voor? Natuurlijk vind ik het heel spannend om zo ver weg te zijn van mijn vrienden en bekenden. Alleen is de keuze heel bewust gemaakt en heb ik heel veel afwegingen gemaakt. De operatie kan in Nederland net zo goed mis gaan als in Turkije, zekerheid bij deze enorme ingrepen heb je nooit. Uiteraard heb ik wel mijn onderzoek gedaan en laat ik mij niet in een achterkamertje bij iemand thuis opereren. Ik zie wel op tegen het herstel zoals ik eerder heb geschreven: het stilliggen en de rustmomenten pakken wordt voor mij een enorme uitdaging. Aan de andere kant is wel het besef dat hoe beter ik mij aan de leefregels hou, hoe sneller het herstel zal gaan, waardoor dat belang natuurlijk ook heel groot voor mij persoonlijk is. Ook zie ik heel erg op tegen de vliegreis van Turkije naar Nederland. Zie mij al gepropt in een vliegtuigstoel zitten met zo’n enorme wond. Gelukkig ga ik op de terugvlucht businessclass vliegen, ben benieuwd.

Aankomende week staat opnieuw in het teken van sport, werk en rusten. Voornamelijk dat laatste moet ik meer in acht nemen. Ik merk dat de vermoeidheid toe slaat waardoor ik niet meer optimaal presteer. Daar ga ik komende week extra op letten! Het lijkt mij leuk om jullie vragen te beantwoorden in een volgende blog dus stel deze gerust!

Liefs,

1 antwoord
  1. Marius van de beek
    Marius van de beek zegt:

    Hoi Joris, Goed om te lezen dat je begeerde operatie eindelijk gaat plaatsvinden. Top! Jij hebt het meer dan verdiend!
    Hoe heb je de kliniek in Turkije gevonden? Hoe toets jij of een kliniek betrouwbaar is? In Istanbul?

    Iig heel veel s6! Groeten Marius

Reacties zijn gesloten.