Week 1

Allereerst wens ik iedereen een heel gelukkig, gezond maar bovenal sportief 2020 toe. Persoonlijk ben ik heel blij dat alle feestdagen achter de rug zijn. Je eet toch wat ongezonder dan normaal, zeker in mijn geval. Ik ben dit jaar gelukkig blessurevrij begonnen en heb mijn training intensiteit weer een niveau weten op te tillen. Het is nog 6 weken tot mijn operatie en merk dat ik mijzelf terugtrek uit mijn sociale activiteiten. Ik richt mij momenteel heel erg op mijzelf, hoop hiervoor op jullie begrip. Ik ben nog niet tevreden over waar ik nu sta en heb nog 6 weken de tijd om hieraan te werken. De aankomende weken staan in teken van gezond eten, sporten en proberen mijn lichaam blessurevrij te houden door voldoende rust te nemen. Waar ik ook kom iedereen heeft altijd enorme belangstelling in mijn traject, hoe ik sport, hoe ik eet maar ook hoe ik zo gedisciplineerd blijf. Ik ga jullie aankomende weken proberen een goede kijk achter de schermen te geven en te laten zien hoe ik alles beleef tot, maar ook na mijn operatie.

Hoe heb ik tussen de feestdagen door gesport en gegeten?

Niet. Ik heb mijzelf 1 week rust gegeven, genoten van eten en de mensen om mij heen en gewoon helemaal opgeladen om 6 weken lang keihard te knallen. Het voelde in het begin als een soort afkicken. Ik doe 3 jaar langs niets anders dan opletten op mijn voeding en sporten. Maar ook tijdens de feestdagen merkte ik een bewustheid wat eten betreft, maar wat kan ik nu genieten van lekker eten. Een paar jaar geleden schoof ik een biefstuk naar binnen als fastfood, nu ga ik opzoek naar het beste lapje vlees en bereid hem op de best mogelijke manier. Ik kan niet omschrijven hoe erg ik hier nu van kan genieten en dat is niet alleen met een biefstuk, ook als ik nu een tosti eet geniet ik intens. Wat voor menig Nederlander normaal eten is, is voor mij bijzonder eten. Wat voor menig Nederlander droog en saai voedsel is, is voor mij normaal eten.

Hoe hou ik het vol?

Een vraag die mij enorm vaak gesteld wordt. Ik weet waar ik vandaan kom. Ik woog 180 kilo, was zo ongelukkig dat ik het leven niet meer zag zitten. Door zelfstandig de ‘knop’ om te zetten en het helemaal anders aan te pakken is heel veel moed voor nodig. Door dat ik alles zelf heb gedaan weet ik heel goed wat er voor nodig is om hier te komen waar ik nu sta. Ik weet hoeveel bloed, zweet en tranen dit gekost heeft, maar ik zou het zo weer doen. Ik ben zo ongelooflijk blij met de persoon die ik nu ben. Voor mij is het niet volhouden, als ik iets aan het volhouden ben zal het tijdelijk zijn. Het is niet tijdelijk, dit is mijn nieuwe leven. Ik omarm mijn nieuwe levensstijl en geniet elke dag volop.

Ik wil het niet.

In mijn dagelijks leven kom ik bij zoveel klanten, vrienden en of kennissen. Ik hou er van om onder de mensen te zijn, de keerzijde is wel dat je heel veel aangeboden krijgt. Ik kan mij enorm opwinden over mensen die bij een afwijzing van een stuk taart gaan doorvragen; 1 keer kan toch wel? of je moet ook wel een beetje genieten hoor! Uiteraard met alle goede bedoelingen maar er wordt niet nagedacht dat op meerdere plekken eten wordt aangeboden. Ik maak zelf de keuze wanneer ik iets wil eten en wat ik wil eten. Als ik bedankt hebt voor bijvoorbeeld een stuk taart en ik krijg één van eerder genoemde reacties is mijn standaard antwoord ik wil het niet. Door het op deze manier te antwoorden weerleg ik de afwijzing niet en sta enorm sterk in mijn antwoord. Eigenlijk is het toch vreemd dat ik moet verdedigen waarom ik iets niet wil? Eerst is het zal je dat stukje taart wel nemen (eigenlijk zegt iemand ga afvallen) en daarna is het 1 keer kan toch wel (wordt daar mee gezegd dat ik moet aankomen)? Probeer bewust te zijn met wat je iemand aanbied als diegene probeert af te vallen. Hoe goed bedoeld ook, het is en blijft een verleiding en keer op keer een confrontatie met waar je mee bezig bent.

Liefs,